به رغم آتش آن چشمهای جذابه

ز عشق؛ همنفسی خواستم نه همخوابه

عجب زمانه ظاهر پسند نامردی ست

کشیده مردم رو راست را به صلابه

سیاوشانه ز آتش گذشته ام اما

دو قطره اشک نیامد به چشم سودابه

صدا زدم مگر اسباب پاک بودن چیست؟

ز حجره سر به در آورد شیخ: آفتابه

 

                                                         محمد علی جوشایی- زرند 1379