رابطه فاحشگی و پول از نظر زیمل

 «.... روایت زیمل از از شیوه­ای که بر اساس آن منزلت زنان در رابطه با پول تغییر می­کند، اهمیت و جذابیت بیشتری دارد. از نظر زیمل، ازدواج از طریق خریدن (زنان) سه مرحله از توسعه و تحول را پشت سر گذاشته است: مبادله زنان تحت عنوان توافق مبنی بر معامله پایاپای، تصدیق «ارزش مصرف» زنان (ازدواج از طریق خریدن) . در نهایت جایگزینی جهیزیه (dowry) {مترجم در برگرداندن کلمه به فارسی از واژه جهیزیه استفاده کرده است که به نظر می­رسد کلمه «مهریه» درست­تر باشد} با خرید مستقیم که زیمل آن را به تقسیم کار در عرصه تولید خانوادگی مرتبط می­سازد. اما پرداخت پول در ازای روابط جنسی بیرون از حوزه ازدواج، به شکلی زنده رابطه نزدیک میان فاحشگی و پول را به تصویر می­کشد. به بیان زیمل ( که پژواکی است از بیانات موزس هس و مارکس جوان):

«ما در سرشت خود پول چیزی از ذات و جوهر فاحشگی را تجربه می­کنیم. بی­اعتنایی یا بی­تفاوتی پول نسبت به استفاده از آن، فقدان تعلق به هر فردی به خاطر عدم ارتباطش با افراد، عینیتی که ذاتی پول در مقام یک وسیله صرف است و خود هرگونه رابطه عاطفی را حذف می­کند- اینها جملگی پول و فاحشگی را به نحوی شوم قابل قیاس می­سازد.»

زیمل در ادامه استدلال خود می­گوید که ازدواج به خاطر پول را، از یک دیدگاه، می­توان به منزله «گونه­ای از فاحشگی» تلقی کرد. او همچنین اشاره می­کند که در جامعه مدرن تبلیغات برای جلب نظر شریک ازدواج غالبا گویای این امر است که «منزلت مالی طرفین ازدواج، محور واقعی اما گه­گاه تغییر شکل داده علاقه را شکل می­دهند.».....

نقل از کتاب "گئورگ زیمل" دیوید فریزبی ترجمه جواد گنجی، انتشارات گام نو ، چاپ اول: 13۸۶ صص ۱۸۶-۱۸۵

 ترجمه دیگری از این کتاب هم در بازار موجود است.