اسفار

هیچ نوزادی پیدا نمی‌شود که به احساسات (پاک!) شما پاسخ ندهد. وقتی برای یک نوزاد دست تکان می‌دهید حتی اگر دستش زیر چادر و روی شانه مادر باشد، به سختی هم که شده دست خود را بیرون می‌کشد تا برای شما دست تکان دهد و به احساسات (پاک! – بعضی واژه‌ها از بس دست مالی شده‌اند مجبوریم آنها را به سخره درآوریم) شما پاسخ دهد. همین نوزاد وقتی به کودکی و خردسالی می‌رسد یاد می‌گیرد با غریبه‌ها حرف نزند (والدینش به او یاد می‌دهند به غریبه‌ها نگاه نکند و جواب سلام آنها را ندهد...) و بدین سال دیگر کسی به احساسات شما پاسخ نمی‌دهد.