امشب یکی از دوستان اس‌ام‌اس زد که برنامه ماه عسل را ببین. از ملا زهرا در این برنامه دعوت کرده بودند. پیرزنی کوچک و 75 ساله و بدون دست. پیرزن مال مهریز از توابع یزد است. کلی شاگرد دارد و به آنها قرآن یاد می‌دهد. با دست‌های نداشته‌اش خیاطی و کشاورزی و آشپزی هم می‌کند... (برنامه جالبی بود، برنامه مصاحبه با بابک معصومی؛ کاپیتان اسبق تیم فوتسال ایران که سرطان گرفته بود هم دیدنی بود مخصوصا برای بیماران سرطانی)

مجری برنامه (علیخانی) به پیرزن گفت: سوره‌ای داریم به اسم اسرا (با کسر الف تلفظ کرد) اسم دیگه اون رو میدونید؟ (این را دارد از کسی میپرسد که هفته‌ای یک بار قرآن را ختم می‌کند!) پیرزن بدون اینکه به او بگوید تلفظ اسرا با کسر الف اشتباه است، گفت بله سوره اسرا (با فتح الف تلفظ کرد) اسم دیگرش سوره بنی‌اسرائیل است. مجری گفت: آفرین... دیگر مجری شروع کرد از آیات این سوره برای پیرزن گفتن و سوال کلیشه‌ای که قرآن چه نقشی در زندگی شما داشته است؟....

وقتی شرایط و وضعیتی ایجاد شود که همه مجبور باشند برای پیشرفت و بالا کشیدن خود از هر حربه‌ای استفاده کنند، مجری‌ای دست به ارشاد و هدایت شما می‌زند که چهارتا کتاب هم نخوانده است (با حفظ کردن چند آیه و حدیث می‌توانند کار خود را جلو ببرند!). منظور در اینجا فقط علیخانی نیست، بسیاری از مجری‌های صدا و سیما همینگونه‌اند...